Jezelf horen praten: wat kun je er tegen doen?

Jezelf horen praten: wat kun je er tegen doen?

Lana, een introvert, is aan het woord op een vergadering. Vol enthousiasme vertelt ze over haar ideeën. Haar ogen stralen terwijl ze haar plan voorlegt. Dan ziet ze een collega boos naar haar kijken.

Ze schrikt. Ze is zich plotseling heel bewust van wat zegt. Ze praat aarzelend nu, voorzichtig, zoekend naar woorden. Bang om iets verkeerd te zeggen, bang om haar collega nog bozer te maken. Ze hoort zichzelf praten.

Overkomt dit jou ook wel eens? Wat gebeurt er nu op zo’n moment dat je jezelf ineens hoort praten?

Waar je eerst sprak vanuit betrokkenheid met het onderwerp en in harmonie met jezelf, ben je nu gefocust om de verhouding met jouw collega te herstellen.

Jouw spreken wordt op zo’n moment gegijzeld door angst. Angst bijvoorbeeld om kritiek te krijgen of om niet professioneel gevonden te worden door je collega. Elk woordje leg je vervolgens op een weegschaal.

Je bent zo bezig met het goede te zeggen, dat je heel bewust bent van wat je zegt. Dit is de reden dat jij jezelf hoort praten. Wat kun je eraan doen?

Hiermee blijf je namelijk de aandacht vestigen op je angst. In plaats daarvan is het belangrijk dat je op zoek gaat naar het verlangen achter de angst. Wat wil je graag op dat moment? Waar hoop je op?

Wellicht is dit:

  • het verlangen naar instemming en goedkeuring van je collega;
  • het verlangen naar goede en harmonieuze sfeer;
  • het verlangen naar vrijheid om je mening te uiten zonder angstig te zijn.

Waar voel je het in je lichaam? Hoe voelt het? Accepteer het! Kijk er met mildheid naar. Dit is jouw verlangen op dit moment en je mag dit verlangen hebben.

Wellicht ten overvloede, maar ik zeg hier niet dat anderen jouw verlangens moeten vervullen. Ik  zeg alleen dat het belangrijk is om je verlangens te accepteren. Ze zijn deel van jou en een belangrijke sleutel om je verhaal weer op te pakken.

Je verlangen accepteren helpt je namelijk om los te komen van je angst en er niet meer door gegijzeld te worden. Het helpt je om je weer vrij genoeg te voelen om je ideeën te delen.

Ik weet het. Dit klinkt knap ingewikkeld. Het vergt ook enige oefening. In het begin zul je niet eens door hebben wat er gebeurt op het moment zelf. Je realiseert je pas achteraf dat je door een boze blik van een collega van slag bent.  Maar hoe vaker je de tijd neemt om je verlangen te onderzoeken en te doorleven, hoe sneller je voorbij de angst kunt komen. Net als Lana.

Lana kwam er achter na zelfreflectie dat ze verlangde naar een harmonieuze werksfeer. Toen ze volledig haar verlangen accepteerde, verdween de angst. Niet meteen, maar geleidelijk aan werd het minder. Ze hoorde zichzelf ook minder vaak praten, zelfs niet als ze kritische opmerkingen kreeg van collega’s.

Op een keer merkte ze dat haar collega wederom boos keek toen ze aan het woord was. Ze was nu zo scherp van geest dat ze hem vroeg waarop hij zo boos keek. ‘Boos’ zei hij verbaasd, ‘ik ben juist gefascineerd door je verhaal. Ik bedacht me net dat je dingen altijd zo helder uitlegt en vroeg me af wat je geheim was. Ik zou dat ook wel willen leren.’

Dit artikel heb ik samen met Kees Voorberg geschreven. Als dialoogprocesbegeleider heeft Kees Voorberg jarenlang ervaring met het begeleiden van mensen die op zoek zijn naar hun eigen authenticiteit en die dit tot uitdrukking willen brengen in hun werk. Voor meer informatie over Kees, klik hier.

Heb je deze artikelen al gelezen?

Over de schrijver
Marloes is onderwijskundige en traint introverte professionals hoe ze succesvol kunnen zijn in hun werk zonder zichzelf te forceren. Ze is zelf introvert. Sinds 2008 schrijft zij artikelen over hoe je als introvert succesvol kunt zijn op een manier die bij je past. Zij wordt inmiddels gezien als landelijk expert en regelmatig geïnterviewd door landelijke bladen als Intermediair, Opzij en Elsevier.
Reactie plaatsen