arrow_drop_up arrow_drop_down

Hoe Martine leerde om haar natuurlijke nieuwsgierigheid op een professionele manier in te zetten

Eén van de eerste succesverhalen over introverte professionals die ik schreef, ging over Martine.

Martine werkte in een heel extravert team bij een gemeente. Haar manager was extravert en haar twee directe collega’s waren behoorlijk dominant.

In het verhaal zegt ze:

“Ik ben altijd erg nieuwsgierig en stelde veel vragen, ook in vergaderingen. Niemand anders deed dat zo. Mijn extraverte collega’s gaven juist heel snel hun mening.

Hun gedrag voelde voor mij als de ‘norm’: om serieus genomen te worden, moet je vlot en overtuigend je mening naar voren brengen. Dan kom je deskundig over. Ik wilde niets liever.

Dus deed ik een serieuze poging. Maar ik voelde me dan zo opgelaten, dat ik het woord al snel weer aan anderen gaf tijdens vergaderingen. Heel frustrerend!

Alsof ik tekort schoot. De welbekende druppel was toen één van mijn extraverte collega’s plagend opmerkte: ‘Die Martine, die stelt altijd zoveel vragen.’

En mijn manager voegde daar nog eens aan toe: ‘Laat je toch eens wat meer zien. Mensen weten niet wat je kunt’.”

Martine is geen uitzondering. Dit overkomt veel introverte professionals. Zeker in het begin van hun carrière. Ze stellen vragen omdat ze net als Martine echt nieuwsgierig zijn.

Gebrek aan deskundigheid

In het begin van een nieuwe baan wordt dit vaak wel gewaardeerd. Maar als ze dit na een aantal maanden nog steeds doen, dan wordt dit door hun extraverte collega’s soms gezien als een gebrek aan deskundigheid.

In de vorige mail zagen we al dat dit zo’n gangbare manier van kijken is geworden, dat introverten vaak zelf ook mensen positiever beoordelen als ze op een vlotte, stellige manier hun ideeën inbrengen.

Hoe komt dit nu?

In veel bedrijven en organisaties is de extraverte manier van denken en communiceren de norm. Die extraverte stijl verschilt nogal van de introverte aanpak.

Extraverten denken en spreken tegelijkertijd. Ze ontwikkelen hun ideeën in interactie met mensen. Een aantal extraverten vertelde mij dat hun gedachtenstroom pas echt op gang komt als ze zelf aan het woord zijn.

Introverten willen eerst nadenken en alle informatie verwerken. Ze denken na over hoe alle informatie met elkaar samenhangt, wie wat erover gezegd heeft, wat hun eigen ervaringen zijn. Pas als ze alles verwerkt hebben, voelen ze zich comfortabel om hun ideeën te delen.

Tot die tijd stellen ze liever vragen om er zeker van te zijn dat ze alle informatie goed begrepen hebben en niets missen.

Er is nog een verschil tussen introverten en extraverten. Dat heeft te maken met hun natuurlijke taalgebruik.

Taalgebruik

Introverten zijn voorzichtig in hun taalgebruik. Ze gebruiken veel woorden als wellicht, misschien, of ‘het zou zo kunnen zijn’. Dit komt omdat, als ze iets zeggen, ze zeker willen weten dat het klopt. Anders houden ze liever een slag om de arm.

Extraverten zijn veel stelliger in hun taalgebruik. Ook al zijn ze nog aan het nadenken.

Omdat de extraverte manier van denken en spreken de norm is, en veel introverten aan die norm willen voldoen, gaan ze zich onzeker voelen.

Tegenovergestelde eisen

Ze eisen van zichzelf dat ze net zo snel en stellig als extraverten hun ideeën naar voren brengen, maar met één verschil: dat die ideeën onderbouwd zijn.

Ze stellen hierdoor tegelijkertijd extraverte eisen (stellig en snel) als introverte (grondig en weldoordacht) aan zichzelf.

Dit maakt onzeker. Ze zijn vaak nog niet toe aan ideeën inbrengen, omdat ze nog veel vragen hebben. Maar ze durven deze niet te stellen, omdat ze bang zijn om als niet deskundig over te komen.

En dit is heel begrijpelijk. Zeker als je ook zulke negatieve reacties hebt gehad als Martine door haar natuurlijke neiging om vragen te stellen.

Met Martine heb ik daarom heel zorgvuldig gekeken hoe ze haar manier van vragen stellen kon professionaliseren, zodat haar collega’s ook de waarde ervan inzagen. En haar vragen niet zagen als een gebrek aan deskundigheid, maar juist als bewijs dat ze thuis was in de materie.

Dit werkte zo goed dat haar extraverte collega op een gegeven moment zei:

‘Ik praat misschien veel, maar jij stelt één vraag in de vergadering en bereikt daar meer mee dan ik.’

Dit zie ik vaker bij veel introverten die dit toepassen.

Daarom heb ik hier een aparte MasterClass van gemaakt.

In deze MasterClass laat ik zien hoe jij op zo’n manier vragen stelt dat mensen het niet zien als een gebrek aan deskundigheid, maar juist als bevestiging hiervan.

Meer informatie over de MasterClass en de MasterClass-serie vind je hier:

http://bit.ly/2qjjpjI

Over de schrijver
Marloes is onderwijskundige en traint introverte professionals hoe ze succesvol kunnen zijn in hun werk zonder zichzelf te forceren. Ze is zelf introvert. Sinds 2008 schrijft zij artikelen over hoe je als introvert succesvol kunt zijn op een manier die bij je past. Zij wordt inmiddels gezien als landelijk expert en regelmatig geïnterviewd door landelijke bladen als Intermediair, Opzij en Elsevier.
Reactie plaatsen

Cookies